Determination of Physical Activity Levels in Patients with Implanted Cardiac Devices During the COVID-19 Pandemic

Objective: During the COVID-19 pandemic, social isolation and worldwide calls to stay at home may have limited physical activity among patients with implanted cardiac devices. This study aimed to determine the physical activity levels of patients with implanted cardiac devices during the COVID-19 pandemic.
Methods: This study had a descriptive design. Data were obtained from the accelerometer records of 77 patients followed up at a university hospital.
Results: A significant difference was found between the mean physical activity durations of the patients before and during the COVID-19 pandemic (2.90±1.25 vs 2.68±1.37 hours/day, respectively; p=.007). A greater decrease in physical activity was observed among older patients, male patients, patients who reported receiving an implantable cardiac device shock, and those with implantable cardiac devices.
Conclusion: Interventions should be planned to ensure continuity of home follow-up, especially in situations in which physical activity is limited by various factors, such as pandemic conditions. Interventions should also be planned to increase physical activity levels in patients with implantable cardiac devices. Encouraging patients with implantable cardiac devices to engage in physical activity through remote monitoring systems may be beneficial.

Keywords: Cardiac diseases, COVID-19, implantable cardiac devices, nursing, physical activity.

COVID-19 Pandemisi Sırasında Kardiyak Cihaz İmplante Edilmiş Hastaların Fiziksel Aktivite Düzeylerinin Belirlenmesi

Amaç: COVID-19 pandemisi sırasında sosyal izolasyon ve dünya genelindeki evde kalma çağrıları, implante edilebilir kardiyak cihazı olan hastalarda fiziksel aktivitenin kısıtlanmasına neden olmuş olabilir. Bu çalışmanın amacı, COVID-19 pandemisi sırasında kardiyak cihaz implante edilmiş hastaların fiziksel aktivite düzeylerini belirlemektir.
Yöntem: Bu çalışma tanımlayıcı tiptedir. Veriler, bir üniversite hastanesinde takip edilen 77 hastanın ivmeölçer kayıtlarından elde edilmiştir.
Bulgular: Hastaların COVID-19 pandemisi öncesi ve sırasındaki ortalama fiziksel aktivite süreleri arasında anlamlı bir fark saptanmıştır (sırasıyla 2,90±1,25 ve 2,68±1,37 saat/gün; p=,007). Yaşlı hastalarda, erkek hastalarda, implante edilebilir kardiyak cihaz şoku aldığını bildiren hastalarda ve implante edilebilir kardiyak cihazı olanlarda fiziksel aktivitede daha fazla azalma görülmüştür.
Sonuç: Özellikle pandemi koşulları gibi fiziksel aktivitenin çeşitli faktörlerle kısıtlandığı durumlarda, hastaların evde takiplerinin sürekliliğini sağlamak için girişimler planlanmalıdır. İmplante edilebilir kardiyak cihazı olan hastaların fiziksel aktivite düzeylerini artırmaya yönelik girişimler de planlanmalıdır. İmplante edilebilir kardiyak cihazı olan hastaların uzaktan izlem sistemleri aracılığıyla aktivitelere teşvik edilmesi yararlı olabilir.

Anahtar Kelimeler: Kalp hastalıkları, COVID-19, implante edilebilir kardiyak cihazlar, hemşirelik, fiziksel aktivite.