The Relationship Between Frailty, Self-Care Behaviors and Frequency of Rehospitalization in Geriatric Patients with Heart Failure

Objective: This study was conducted to determine the relationship between frailty, self-care behaviors and frequency of hospital readmission in geriatric patients with heart failure.
Method: This study was conducted with 205 patients with heart failure aged 65 years and over who voluntarily agreed to participate in the study and were hospitalized in the cardiology services of a state hospital. Data were collected using the ''Personal and Medical Characteristics Form'', the ''Edmonton Frailty Scale'' and the European Heart Failure Self-Care Behaviors Scale''. The data were analyzed using the Statiscal Package of Social Science (SPSS) 22 program at 95% confidence interval and p<0.05 significance level.
Results: The mean age of the patients was 74.40±7.25 years. According to the statistical analysis, the mean total score of the European Heart Failure Self-Care Behaviors Scale was 32.74±7.29 and the mean score of the Edmonton Frailty Scale EPS was 8.78±3.92. There was a high positive correlation between frailty and self-care behaviors scale scores and a weak positive correlation between frailty level and frequency of hospital readmission (p<0.01). European Heart Failure Self-Care Behaviors Scale scores explained 52% of the change in Edmonton Frailty Scale scores (R2=0.520).
Conclusion: It was concluded that 69.2% of geriatric patients with heart failure were fragile at various levels, 69.3% had appropriate self-care behaviors, and 50.2% had been hospitalized at least once for heart failure. In line with these results, it is recommended that nurses evaluate the level of frailty and self-care behaviors simultaneously in geriatric patients with heart failure and organize training programs in line with their needs.

Keywords: Geriatric, heart failure, frailty, self-care, readmission.

Kalp Yetersizliği Olan Geriatrik Hastalarda Kırılganlık, Özbakım Davranışları ve Hastaneye Yeniden Yatış Sıklığı Arasındaki İlişki

Amaç: Bu araştırma, kalp yetersizliği olan geriatrik hastalarda kırılganlık, özbakım davranışları ve hastaneye yeniden yatış sıklığı arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır.
Yöntem: Bu araştırma, bir devlet hastanesinin kardiyoloji servislerinde yatarak tedavi gören, araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden 65 yaş ve üzeri 205 kalp yetersizliği tanılı hastayla yürütülmüştür. Araştırmanın verileri, ‘‘Kişisel ve Tıbbi Özellikler Formu’’, ‘‘Edmonton Kırılganlık Ölçeği’’ ve Avrupa Kalp Yetersizliği Özbakım Davranışları Ölçeği’’ kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizi, “Statiscal Package of Social Science (SPSS)” 22 programı kullanılarak %95 güven aralığında ve p<0,05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir.
Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 74,40±7,25 olarak belirlenmiştir. Yapılan istatistiksel analizlere göre hastaların Avrupa Kalp Yetersizliği Özbakım Davranışları Ölçeği toplam puan ortalaması 32,74±7,29 ve Edmonton Kırılganlık Ölçeği EKÖ puan ortalaması 8,78±3,92 olduğu saptanmıştır. Hastaların kırılganlık ile özbakım davranışları ölçek puanları arasında yüksek düzeyde pozitif yönde; kırılganlık düzeyi ile hastaneye yeniden yatış sıklığı arasında zayıf düzeyde pozitif yönde bir ilişki olduğu belirlenmiştir (p<0,01). Avrupa Kalp Yetersizliği Özbakım Davranışları Ölçeği puanları Edmonton Kırılganlık Ölçeği puanlarındaki değişimin %52’sini açıklamaktadır (R2=0,520).
Sonuç: Kalp Yetersizliği olan geriatrik hastaların %69,2’sinin çeşitli düzeylerde kırılgan olduğu, %69,3’ünün özbakım davranışlarının uygun olduğu ve %50,2’sinin en az bir defa kalp yetersizliği sebebiyle hastaneye yattığı sonucuna varılmıştır. Bu sonuçlar doğrultusunda hemşireler tarafından, kalp yetersizliği olan geriatrik hastalarda kırılganlık düzeyinin ve özbakım davranışlarının eş zamanlı değerlendirilmesi, gereksinimleri doğrultusunda eğitim programlarının düzenlenmesi önerilir.

Anahtar Kelimeler: Geriatrik, kalp yetersizliği, kırılganlık, özbakım, yeniden yatış.