Objective: This study aimed to evaluate the effect of a nurse-guided Tai Chi exercise program on cardiac function and quality of life in patients with heart failure (HF) as part of the Tai-Heart randomized controlled trial.
Methods: This randomized controlled trial included 46 patients with HF who were randomly assigned to intervention and control groups. The intervention consisted of a 12-week Yang-style Tai Chi program. The primary outcomes were left ventricular ejection fraction (LVEF) and NT-proBNP levels, and the secondary outcomes were six-minute walking distance (6MWD) and quality of life. Data were analyzed according to the intention-to-treat principle, with ANCOVA used for baseline adjustments.
Results: After 12 weeks, the intervention group showed significant improvements compared with the control group. NT-proBNP levels decreased (MD: -4.38; 95% CI: -5.80 to -2.97; p=.008), LVEF increased (MD: 4.09; 95% CI: 3.22 to 4.97; p<.001), and 6MWD improved (MD: 38.58; 95% CI: 32.78 to 44.38; p<.001). No statistically significant difference was observed between the groups in quality-of-life scores (MD: -5.94; 95% CI: -8.68 to -3.20; p=.064).
Conclusion: Tai Chi, as a low-intensity and accessible form of exercise, may serve as a practical public health approach in HF nursing.
Keywords: Heart failure, quality of life, Tai Chi, ventricular function.
Amaç: Bu çalışma, Tai-Heart randomize kontrollü çalışmasının bir parçası olarak, hemşire rehberliğinde uygulanan Tai Chi egzersiz programının kalp yetersizliği (KY) hastalarında kardiyak fonksiyon ve yaşam kalitesi üzerindeki etkisini değerlendirmeyi amaçlamıştır.
Yöntem: Bu randomize kontrollü çalışmaya 46 KY hastası dahil edilmiş ve hastalar müdahale ve kontrol gruplarına rastgele atanmıştır. Müdahale, 12 haftalık Yang tarzı Tai Chi programından oluşmaktadır. Birincil sonuç ölçütleri sol ventrikül ejeksiyon fraksiyonu (LVEF) ve NT-proBNP düzeyleri; ikincil sonuç ölçütleri ise altı dakikalık yürüme mesafesi (6MWD) ve yaşam kalitesidir. Veriler, başlangıç değerlerine göre düzeltme için ANCOVA kullanılarak ve intention-to-treat analiz ilkesine göre değerlendirilmiştir.
Bulgular: On iki hafta sonunda, müdahale grubu kontrol grubuna kıyasla anlamlı iyileşmeler göstermiştir. NT-proBNP düzeyleri azalmış (MD: -4.38; %95 GA: -5.80 ila -2.97; p=.008), LVEF artmış (MD: 4.09; %95 GA: 3.22 ila 4.97; p<.001) ve 6MWD iyileşmiştir (MD: 38.58; %95 GA: 32.78 ila 44.38; p<.001). Gruplar arasında yaşam kalitesi puanları açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark gözlenmemiştir (MD: -5.94; %95 GA: -8.68 ila -3.20; p=.064).
Sonuç: Düşük yoğunluklu ve erişilebilir bir egzersiz olan Tai Chi, kalp yetersizliği hemşireliğinde uygulanabilir bir halk sağlığı yaklaşımı olarak değerlendirilebilir.
Anahtar Kelimeler: Kalp yetersizliği, Tai Chi, ventriküler fonksiyon, yaşam kalitesi.
Copyright © 2026 Turkish Journal of Cardiovascular Nursing
