Kalp Yetersizliği Olan Geriatrik Hastalarda Kırılganlık, Öz Bakım Davranışları ve Hastaneye Yeniden Yatış Sıklığı Arasındaki İlişki

Amaç: Bu araştırma, kalp yetersizliği olan geriatrik hastalarda kırılganlık, öz bakım davranışları ve hastaneye yeniden yatış sıklığı arasındaki ilişkinin belirlenmesi amacıyla yapıldı.

Yöntem: Bu araştırma, bir devlet hastanesinin kardiyoloji servislerinde yatarak tedavi gören, araştırmaya katılmayı gönüllü olarak kabul eden 65 yaş ve üzeri 205 kalp yetersizliği tanılı hastayla yürütüldü. Araştırmanın verileri, ‘‘Kişisel ve Tıbbi Özellikler Formu’’, ‘‘Edmonton Kırılganlık Ölçeği’’ ve Avrupa Kalp Yetersizliği Öz Bakım Davranışları Ölçeği’’ kullanılarak toplandı. Verilerin analizi, “Statistical Package for Social Science (SPSS)” 22 programı kullanılarak %95 güven aralığında ve P < 0,05 anlamlılık düzeyinde değerlendirildi.

Bulgular: Hastaların yaş ortalaması 74,40 ± 7,25 olarak belirlendi. Yapılan istatistiksel analizlere göre hastaların Avrupa Kalp Yetersizliği Öz Bakım Davranışları Ölçeği toplam puan ortalamasının 32,74 ± 7,29 ve Edmonton Kırılganlık Ölçeği EKÖ puan ortalamasının 8,78 ± 3,92 olduğu saptandı. Hastaların kırılganlık ile öz bakım davranışları ölçek puanları arasında yüksek düzeyde pozitif yönde; kırılganlık düzeyi ile hastaneye yeniden yatış sıklığı arasında zayıf düzeyde pozitif yönde bir ilişki olduğu belirlendi (P < 0,01). Avrupa Kalp Yetersizliği Öz Bakım Davranışları Ölçeği puanları Edmonton Kırılganlık Ölçeği puanlarındaki değişimin %52’sini açıklamaktadır (R2 = 0,520).

Sonuç: Kalp yetersizliği olan geriatrik hastaların %69,2’sinin çeşitli düzeylerde kırılgan olduğu, %69,3’ünün öz bakım davranışlarının uygun olduğu ve %50,2’sinin en az bir defa kalp yetersizliği sebebiyle hastaneye yattığı sonucuna varıldı. Bu sonuçlar doğrultusunda hemşireler tarafından, kalp yetersizliği olan geriatrik hastalarda kırılganlık düzeyinin ve öz bakım davranışlarının eş zamanlı değerlendirilmesi, gereksinimleri doğrultusunda eğitim programlarının düzenlenmesi önerilir.

Anahtar Kelimeler: Geriatrik, kalp yetersizliği, kırılganlık, öz bakım, yeniden yatış.

The Relationship Between Frailty, Self-Care Behaviors, and Frequency of Rehospitalization in Geriatric Patients with Heart Failure

Objective: This study was conducted to determine the relationship between frailty, self-care behaviors, and the frequency of hospital readmissions in geriatric patients with heart failure.

Method: This study involved 205 patients with heart failure, aged 65 years and older, who voluntarily agreed to participate and were hospitalized in the cardiology services of a state hospital. Data were collected using the "Personal and Medical Characteristics Form," the "Edmonton Frailty Scale," and the "European Heart Failure Self-Care Behaviors Scale." The data were analyzed using the Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) 22 program, with a 95% confidence interval and a significance level of P < 0.05.

Results: The mean age of the patients was 74.40 ± 7.25 years. According to statistical analysis, the mean total score on the European Heart Failure Self-Care Behaviors Scale was 32.74 ± 7.29, and the mean score on the Edmonton Frailty Scale (EPS) was 8.78±3.92. There was a high positive correlation between frailty and self-care behavior scale scores and a weak positive correlation between frailty level and the frequency of hospital readmission (P < 0.01). European Heart Failure Self-Care Behaviors Scale scores explained 52% of the change in Edmonton Frailty Scale scores (R² = 0.520).

Conclusion: It was concluded that 69.2% of geriatric patients with heart failure were frail at various levels, 69.3% had appropriate self-care behaviors, and 50.2% had been hospitalized at least once for heart failure. Based on these results, it is recommended that nurses simultaneously assess frailty levels and self-care behaviors in geriatric patients with heart failure and organize training programs based on their needs.

Keywords: Geriatric, heart failure, frailty, self-care, readmission.