Bir Üniversite Hastanesinde Yatarak Tedavi Alan Hipertansif Hastaların Hipertansiyon Öz Etkililik Düzeyleri ve Etkileyen Faktörlerin Belirlenmesi

Amaç: Bu çalışmada bir üniversite hastanesinde yatarak tedavi alan hipertansif hastalarda hipertansiyon öz etkililik düzeyleri ve öz etkililik düzeylerini etkileyen faktörlerin belirlenmesi amaçlandı.
Yöntem: Tanımlayıcı kesitsel desende yapılan bu araştırmanın örneklemini bir üniversite hastanesinin dahili ve cerrahi kliniklerinde yatarak tedavi ve bakım alan 221 hasta oluşturdu. Araştırmada veriler, “hasta tanıtım formu” ve “Hipertansiyon Öz Etkililik Ölçeği (HT-ÖEÖ)” kullanılarak toplandı. Anlamlılık düzeyi P < 0,05 olarak kabul edildi.
Bulgular: Hastaların %58,8’i 65 yaş ve üzerinde, %60,2’si kadındı. Hastaların %42,5’inde 11 yıl ve üzerinde hipertansiyon tanısının bulunduğu, %57,5’inin ailesinde hipertansiyon hastalığının olduğu belirlendi. Hastaların %71,5’inin hipertansiyon harici en az bir kronik hastalığının olduğu, %35,7’sinin obez olduğu ve %76,0’ının dahili kinikte yatarak tedavi aldığı saptandı. Hastaların hipertansiyon öz etkililik ölçeği puan ortalaması 59,44 ± 9,07’dir. Hastaların hipertansiyon öz etkililik ölçeği puan ortalamalarını sosyal güvence varlığı, ailede hipertansiyon hastalığı varlığı, beden kitle indeksi ve tedavi alınan klinik faktörlerinin etkilediği tespit edildi (P < 0,05). Yapılan korelasyon analizine göre kilo ve beden kitle indeksi ile hipertansiyon öz etkililik ölçeği arasında negatif yönde ilişki olduğu saptandı (P < 0,05).
Sonuç: Üçüncü basamak bir hastanenin dahili ve cerrahi kliniklerinde yatan hipertansif hastaların öz etkililik düzeylerinin ortalamanın üzerinde olduğu, beden kitle indeksi ve vücut ağırlığı fazla olan hipertansif bireylerin öz etkililik düzeylerinin daha düşük olduğu sonucuna ulaşıldı.

Anahtar Kelimeler: Antihipertansif tedavi, hasta, hemşirelik, hipertansiyon, öz etkililik

Determination of Hypertension Self-Efficacy Levels and Factors Affecting Hypertensive Patients Receiving Inpatient Treatment in a University Hospital

Objective: The aim of this study was to determine hypertension self-efficacy levels and the factors affecting these levels among hypertensive patients hospitalized in a university hospital.
Method: The sample of this descriptive, cross-sectional study consisted of 221 patients receiving inpatient care in the internal medicine and surgical clinics of a university hospital. Data were collected using the Patient Information Form and the Hypertension Self-Efficacy Scale (HSES). The level of statistical significance was set at P < 0.05.
Results: Of the patients, 58.8% were ≥65 years old and 60.2% were female. Hypertension duration was ≥11 years in 42.5% of the participants, and 57.5% had a family history of hypertension. In addition, 71.5% had at least one chronic disease other than hypertension, 35.7% were obese, and 76.0% were hospitalized in internal medicine clinics. The mean HSES score was 59.44±9.07. The presence of social security, family history of hypertension, body mass index (BMI), and the clinic where treatment was received significantly affected HSES scores (P < 0.05). Correlation analysis showed a negative relationship between both body weight and BMI and HSES scores (P < 0.05).
Conclusion: Hypertensive patients hospitalized in the internal medicine and surgical clinics of this tertiary care hospital demonstrated above-average self-efficacy levels. However, patients with higher body weight and BMI had lower self-efficacy levels.

Keywords: Antihypertensive therapy, patient, nursing, hypertension, self efficacy